درمان خانگی بیماری کبد چرب

کبد چرب چیست؟ علائم و درمان کبد چرب

درمان خانگی بیماری کبد چرب

کبد بزرگترین عضو بدن است. این بافت به شما کمک می‌کند تا غذا را هضم و انرژی را ذخیره کنید و سموم بدن خود را از بین ببرید. وجود چربی در کبد هر انسانی طبیعی است اما اگر این میزان بیشتر از 5 درصد وزن آن باشد، کبد چرب خوانده می‌شود. این وضعیت ممکن است منجر به التهاب و آسیب کبدی شود.

دو نوع اصلی از این بیماری وجود دارد :

  1. بیماری کبد چرب غیر الکلی (NAFLD)
  2. بیماری کبد چرب الکلی که استئاتوهپاتیت الکلی نیز نامیده می‌شود.

اگرچه وجود مقادیر کمی چربی در کبد طبیعی است، اما تجمع بیش از حد چربی می‌تواند باعث التهاب کبد شود.که این التهاب خود منجر به زخم شدن و حتی در مواردی نارسایی کبد شود.

بیماری کبد چرب غیر الکلی (NAFLD) چیست؟

NAFLD نوعی بیماری کبد چرب است که با مصرف الکل ارتباطی ندارد و خود به 2 نوع طبقه بندی می‌شود:

الف ) نوع ساده : به وضعیتی گفته می‌شود که مقدار چربی موجود در کبد بیش از اندازه طبیعی است، اما التهاب یا آسیب کمی در سلولهای کبدی دیده می‌شود و یا اصلا آسیبی وجود ندارد. کبد چرب ساده معمولاً مخرب نبوده و باعث صدمه یا عوارض کبدی نمی‌شود.

ب ) استئاتوهپاتیت غیر الکلی(NASH) : که در این حالت برعکس مورد ساده، به همراه چربی در کبد، التهاب و آسیب سلولهای کبدی مشاهده می‌شود که می‌تواند باعث فیبروز یا زخم کبد شود. NASH همچنین ممکن است منجر به سیروز یا سرطان کبد شود. در برخی از مبتلایان به بیماری کبد چرب عوارضی از جمله اسکارینگ یا زخم کبد که تحت عنوان فیبروز نیز شناخته می‌شود، مشاهده می‌گردد. اگر فرد دچار فیبروز شدید شود، به این حالت سیروز کبدی می‌گویند که وضعیتی غیر قابل برگشت می‌باشد.

کبد چرب غیر الکلی

بهترین میوه ها و خوراکی های طبیعی برای درمان و کنترل کبد چرب

درمان فوری کبد چرب با روش های طبیعی و استفاده از میوه ها مزایایی نسبت به مصرف داروها دارد که اصلی ترین آنها تقوی سیستم ایمنی بدن و افزایش مقاومت در برابر بیماری هاست. از آنجا که بیماری کبدچرب از جمله بیماری های خاموش و بی نشانه است، پیشگیری از ابتلا به آن از جمله اولویت ها قرار می گیرد.

زیرا این بیماری معمولا زمانی خود را نمایان می کند که ذرات چربی بخش زیادی از سلول های کبدی را به خود درگیر کرده اند. کبد چرب پس از درگیر کردن کبد با علائمی مانند ضعف، خستگی و احساس سنگینی و فشار در ناحیه فوقانی و راست شکم بروز می کند؛ در ادامه این بخش به معرفی چند میوه که برای پاکسازی و رفع مشکل کبد چرب بسیار مفید هستند خواهیم پرداخت.

لیمو موثر در درمان فوری کبد چرب:

لیمو یکی از بهترین و پرطرفدارترین میوه های فصل تابستان و زمستان است اما نوع ترش ان برای درمان کبد چرب بیشتر مورد استفاده قرار می گیرد. نوشیدن یک لیوان آب که در آن عصاره یک لیموترش تازه وجود دارد در آغاز روز می تواند بهترین دارو برای پیشگیری از ابتلا به کبد چرب باشد.

از آنجا که لیمو سرشار از ویتامین C است و به عنوان یک آنتی اکسیدان می تواند نقش موثری در هضم و جذب مواد مفید در بدن داشته باشد، قابلیت زیادی در پیشگیری و درمان کبد چرب دارد.

با اضافه کردن آب یک لیمو به یک پارچ آب، در خانه آب لیمو درست کنید حتی می توانید لیموی خرد شده نیز به آن، اضافه نمایید. به طور منظم از این آبمیوه بنوشیددر صورت دلخواه، می توانید مقداری عسل نیز به آن اضافه کنید.

درمان فوق العاده سریع کبد چرب با سیر:

سیر ،برای پاکسازی کبد عالی است. سیر به فعالسازی آنزیم هایی که کبد را از سموم پاک می کنند، کمک می کند. همچنین دارای دو ترکیب طبیعی به نام های آلیسین و سلنیوم است ،که به فرآیند پاکسازی کبد کمک می کنند و از کبد در برابر آسیب سموم محافظت می کنندر علاوه بر آن، سیر میزان کلسترول و تری گلیسرید را کاهش می دهد، که مانند بار سنگینی برای کبد هستند و مانع از عملکرد درست کبد می شوند. برای ارتقا دادن سلامت کبد، از سیر تازه به جای سیر فرآینده شده، چرخ شده و یا پودر سیر استفاده کنید.

هر روز، 2 تا 3 حبه سیر تازه بخورید و در پخت غذا نیز از آن استفاده کنید حتی می توانید بعد از مشورت با پزشک، از مکمل های سیر نیز استفاده کنید.

چغندر برای درمان کردن کبد چرب خیلی سریع:

چغندر نیز، یک غذای مفید دیگر برای پاکسازی و بهبود عملکرد کبد است؛ به دلیل اینکه سرشار از فلانوئید گیاهی و بتا کاروتن است، باعث می شود که عملکرد کلی کبد تحریک شود و بهبود یابد. به اضافه اینکه، چغندر، تصفیه کننده طبیعی خون نیز است، به راحتی از چغندر تازه یا آب چغندر در رژیم غذایی روزانه خود استفاده کنید.

با استفاده از 1 فنجان چغندر خرد شده یا رنده شده، 2 قاشق غذاخوری روغن زیتون و آب نصف یک لیمو ، یک سالاد قوی برای پاکسازی کبد تهیه کنید همه مواد را مخلوط کنید و به مدت یک هفته هر روز، هر دو ساعت، دو قاشق از این سالاد بخورید.

دمنوش خار مریم کبد رو تقویت و مشکلات مربوط به اون رو رفع می کنه

دمنوش خار مریم رو بصورت مرتب افرادی که مبتلا به مشکلات کبدی هستن باید مصرف کنن، تحقیقات نشون داده مصرف این دمنوش برای بهبود علایم بیماری کبد چرب الکلی و غیر الکلی، هپاتیت و حتی سرطان کبد بخاطر وجود مواد مغذی و ترکیبات آنتی اکسیدانی مفیده.

این دمنوش التهابات کبد رو کاهش می ده و آثار سم آماتوکسین رو تا حد زیادی از بین می بره. به همین خاطر این گیاه کبد رو در برابر صدمات ناشی از بیماری ها و مشکلات کبدی و همچنین مسمویت محافظت کرده و باعث تقویت کلی اون می شه.

کبد چرب و خار مریم

مصرف دمنوش‌های معرفی شده در این بخش شما را از خطرات کبد چرب در امان نگه می‌دارد.

گیاهان دارویی سال‌های متمادی در فرهنگ ایران و ایرانی نقش دارد و تقریبا بخشی از این گیاهان همواره در آشپزخانه یا گنج‍ه‌های اکثر ایرانی‌ها وجود داشته که مردم براساس آموزه‌های قدیمی از خواص مفید آنها استفاده می‌کنند اما حالا چند سالی می‌شود که برچسب دمنوش به دم کرده و عصاره این گیاهان زده شده و شکل مدرن به خود گرفته است.

دمنوش‌ها همان جوشانده‌های مادربزرگ‌ها است که هرکدام برای یک درد یا بیماری خوب هستند، امروز در بسته‌بندی‌ها و فرم‌های کیسه‌ای یا باز در فروشگاه‌ها عرضه می‌شوند.

 صرف نظر از شکل و نام آنها، باید گفت که دمنوش‌ها لذت بی مانندی دارند و علاوه بر رفع مشکلات جسمی، روح آدم را تازه می‌کنند.

کبد چرب همانند چربی شکم نیست و نباید آن را مشکل ساده کبدی تلقی کرد. لازم است به محض مشخص شدن بیماری، درمان را شروع کرد زیرا به مرور زمان لایه های چربی روی کبد رشد می کند و سوء هاضمه شدید به وجود می آورد. بیشتر افراد متوجه بیماری خود می شوند اما چندان به موضوع درمان آن توجه نمی کنند.

از گیاه خارمریم برای درمان و پیشگیری از بیماری‌های کبدی استفاده می‌کنند. این گیاه از آنجا که ترکیبی به نام سیلی‌مارین دارد، می‌تواند در کاهش میزان جذب چربی به ویژه چربی بد (LDL)، تری‌گلیسیرید و کاهش جذب کلسترول‌ موثر باشد.

طرز تهیه
۳/۵ گرم دانه(ترجیحا نیمکوب شده) را در ۱۵۰ سی سی آب جوش در ۱۰ الی ۱۵ دقیقه دم کرده روزانه ۳ الی ۴ دفعه نیم ساعت قبل از غذا مصرف شود.ملاحضات و عوارض عوارض عرق خار مریم (موارد احتیاط و منع مصرف) مصرف عرق خارمریم حتی در طولانی مدت عوارض نداشته و فقط در بعضی موارد ممکن است موجب اسهال خفیف شود. البته لازم به ذکر است گیاه خار مریم نباید همزمان با داروهایی که متابولیزم آنها در کبد است مانند آسپرین، استامینوفن و غیره استفاده شود، همچنین اگر داروی خاصی(مثلا مترونیدازول ) مصرف میکنید و یا به هر گونه بیماری مبتلا می‌باشید قبل از مصرف گیاه و عرق خار مریم با پزشک مشورت کنید.

خرید دمنوش خارمریم،شاهتره و کاسنی

میوه به

نام تجاری گیاه:

Quince

نام علمی گیاه:

Cydonia oblonga

تاریخچه:

درخت به، بومی جنوب غرب آسیا به ویژه ایران و آناتولی است. نخستین درختان به، به صورت خودرو در کوهپایه های قفقاز رشد می کردند. این میوه در دوران باستان با نام سیب طلایی، از خاورمیانه به منطقه ی مدیترانه و از آنجا به غرب و از طریق جاده ی ابریشم با نام هلوی طلایی سمرقند، به شرق و چین حمل می شد. به، از دوران باستان تا اواخر قرون وسطی به طور گسترده در بسیاری مناطق استفاده می شد حتی در برخی مناطق و کشورها، آن را بهتر از سیب می شناختند. این میوه، به دلیل شباهت با گلابی، ابتدا با نام علمی Pyrus cydonia ، اما بعدها به صورت گونه ای مجزا و با نام علمیCydonia oblonga ثبت شد.

خواص

 1- بهبود عملکرد دستگاه گوارش

محققان در پژوهشی که نتایج آن در ژورنال Research in Pharmaceutical Science منتشر شد، اثر عصاره ی هیدروالکلی و آب میوه ی به، در درمان بیماری کولیت زخمی (بیماری التهابی روده) در موش های آزمایشگاهی مبتلا به کولیت زخمی را بررسی کردند. نتایج این آزمایش نشان داد که عصاره و آب میوه ی به، در کاهش ضایعات کولیت زخمی موثر است. تحقیقات دیگری نشان می دهد که
کاتچین و اپی کاتچین میوه ی به، از ایجاد بیماری های التهابی روده و زخم
معده جلوگیری کرده و به بهبود عملکرد دستگاه گوارش یاری می رسانند. این
ترکیبات، با ایجاد لایه ی محافظ در معده و با کاهش مهاجرت لکوسیت ها به
مخاط دیواره ی پوششی معده، از ایجاد زخم معده جلوگیری می کنند.

2- بهبود عملکرد کبد

تحقیقات نشان می دهد که عصاره ی میوه ی به، فعالیت آنزیم های کبدی ALT(آلانین ترانس آمیناز)، AST (آسپارتات ترانس آمیناز) و LPS را مهار می کند، فعالیت سوپراکسیداز دسموتاز(SOD)، گلوتاتیون پراکسیداز (GSH-PX)، لیپوپروتئین لیپاز (LPL)
و هپاتیک لیپاز را افزایش می دهد و سبب کاهش چربی کبد در کبد چرب می شود.
نتایج نشان می دهد که فلاونوئیدهای این گیاه محافظ کبد است و این خاصیت به
دلیل افزایش ظرفیت آنتی اکسیدانی و متابولیسم لیپوپروتئین در کبد و مهار
لیپوژنز (تولید چربی) است. مطالعات دیگری نشان می دهد که پوست میوه ی به،
مقدار چشمگیری مواد ضد ویروسی دارد که از رشد میکروارگانیسم ها
و عوامل ایجاد کننده ی هپاتیت های نوع A،  Bو C جلوگیری می کند. مصرف روزانه ی میوه ی به در رژیم غذایی، به سبب بهبود عملکرد کبد توصیه می شود.

3- بهبود عملکرد مجاری تنفسی و ریه

مطالعات نشان می دهد که پکتین میوه ی به، خلط سینه را نرم کرده و التهاب دستگاه تنفسی، لوزه ها و گلو را کاهش می دهد و به درمان اختلالات تنفسی مثل برونشیت و آسم کمک می کند. نتایج منتشر شده در ژورنال Scholars Academic Journal of Pharmacy نشان می دهد که عصاره ی دانه ی به، انقباضات ناشی از کارباکول و پتاسیم، در بافت نای خرگوش را کاهش می دهد. از این نظر، عصاره ی دانه ی به، مشابه داروی وراپامیل (داروی كنترل پرفشاري خون و بي نظمي ضربان قلب) عمل می کند.

4- تنظیم قند خون

 نتایج یک مطالعه ی منتشر شده در مجله ی تحقیقات دارویی نشان می دهد که ترکیبات پلی فنولیک میوه ی به، فعالیت هایپوگلایسمیک دارد و به طور چشمگیری باعث کاهش قند خون می شود. این ترکیبات، از رشد و توسعه ی عوارض دیابت جلوگیری می کنند. نتایج ارائه شده ی این مقاله نشان می دهد، درمان موش های دیابتی با عصاره ی میوه ی به، باعث کاهش اوره ی پلاسما و کراتینین شده و عملکرد کلیه در موش های صحرایی دیابتی را بهبود می دهد. عصاره ی این میوه، با کاهش سطح سرمی AST ,ALT و ALP در بیماران دیابتی باعث حفاظت از بافت کبدی هم می شود.

5- تنظیم فشار خون

 تحقیقات نشان می دهد که فلاونوئیدهای میوه ی به، به کاهش فشار خون کمک می کند. برپایه ی این آزمایش که روی موش هایی با فشار خون بالا انجام شد، تأثیر مصرف عصاره ی (Cydonia oblonga) یا همان میوه ی به در کاهش فشار خون، پس از 4 هفته چشمگیر است. مصرف عصاره ی این میوه پس از 8 هفته مشابه با داروی کاپتوپریل بود. عصاره ی استخراج شده از این گیاه سطح آنژیوتانسین، آپلین و اندوتلین را کم کرده و به کاهش فشار خون کمک می کند. فعالیت ضد فشار خونی این عصاره، به دلیل تأثیر روی سیستم رنین-آنژیوتانسین است.

6- تنظیم کلسترول خون

نتایج یک مطالعه ی تحقیقاتیِ منتشر شده در مجله ی Ethnopharmacol در سال 2015 نشان می دهد که تیمارِ موش های آزمایشگاهی با کلسترول بالا، با فلاونوئیدهای میوه ی به، پس از چهار هفته با تنظیم متابولیسم لیپیدها و حذف رادیکال های آزاد منجر به کاهش کلسترول کل، تری گلیسیرید و کلسترول LDL می شود که این اثر به دلیل وجود فلاونوئیدها در این گیاه است.

7- افزایش میل جنسی 

مطالعات نشان می دهد که عصاره ی میوه ی به، عملکرد جفت گیری در موش های آزمایشگاهی را در مقایسه با موش های شاهد به میزان چشمگیری افزایش می دهد. پتانسیل افزایش میل جنسی در میوه ی به، به سبب وجود فلاونوئیدها، گلیکوزید و تانن، در این گیاه است.

8- ضد سرطان

پژوهشی نشان می دهد که ترکیبات فنلی میوه ی به از بدن انسان در برابر سرطان کلیه محافظت می کند. برپایه ی این مطالعه، این ترکیبات فعالیت های ضد تکثیری در برابر سلول های سرطانی از خود نشان می دهند. عصاره ی میوه و دانه ی به، در غلظت 500 میکروگرم بر میلی لیتر از رشد و تکثیر سلول های سرطانی جلوگیری می کند. این مطالعه نشان می دهد که گونه ی Cydonia oblonga می تواند همچون یک عامل ضدسرطان یا حتی مثل داروی شیمی درمانی استفاده شود.

تانن- پکتین- موسیلاژ- قند(فروکتوز، گلوکز، گالاکتوز، سوکروز)- اسیدهای ارگانیک(سیتریک، آسکوربیک، مالیک، فرولیک، تارتاریک، شیکیمیک و فوماریک اسید) – ویتامین های A, B و C  – پتاسیم- اسیدهای آمینه آزاد (آسپارژین، آسپارتیک اسید، هیدروکسی پرولین)

  • حدود 4 هزار سال است که درخت به، به صورت خودرو در مناطقی از آسیا و نواحی مدیترانه ای رشد می کند.
  • درخت به، نماد عشق و شادی در اساطیر یونانی است. رومی ها از این گیاه برای تهیه ی عطر استفاده می کردند.
  • انواع رایج درخت به، در شهر سیدون یونان رشد می کرده، از این رو نام علمی گیاه به، Cydonia از نام این شهر گرفته شده است. در قرون وسطی میوه ی درخت به، بسیار با ارزش و اغلب در مجالس پادشاهان و اشراف نشانه ی عظمت آنها بود.

3 تا 5 عدد چای کیسه ای در روز.

2 ساعت پیش یا پس از غذا.

مصرف دمنوش به، در دوران بارداری و شیردهی توصیه نمی شود. 

 

 * هر فرد ممکن است نسبت به گیاهان و ادویه‌های خاصی حساسیت داشته باشد که این حساسیت باید در درجه اول توسط خود فرد و در درجه دوم توسط پزشک تشخیص داده شود. البته این واکنش‌های آلرژیک عوارض جانبی مزمن یا حاد ایجاد نمی‌کنند و بعد از شناسایی گیاه حساسیت‌زا و قطع مصرف آن‌، عوارض ناشی از آلرژی برطرف خواهد شد.

هیچ شرکت یا هیچ محصولی نمی‌تواند از واکنش‌های آلرژیک بدن‌های مختلف از پیش آگاهی داشته باشد. ناسازگاری بدن با یک یا چند گیاه خاص هر چند به ندرت پیش می‌آید اما به هر حال ممکن است مصرف­ کنندگانی با آن مواجه شوند.

موسیلاژ به، ممکن است جذب دارو را کاهش دهد، بنابراین برای جلوگیری از چنین تداخلی، حداقل تا یک ساعت پس از مصرف دارو، از نوشیدن این دمنوش اجتناب کنید.

میو ه ی به شیرین، در طب سنتی ایران طبیعتی گرم و دانه ی آن طبیعتی سرد و تر دارد و برای درمان سرفه‏ های گرم و خشک، تسکین حرارت معده و تقویت قلب مؤثر است. ابن سینا در کتاب قانون می نویسد:« به، برای درمان خونریزی غیرطبیعی رحم بسیار مفید است.» از میوه و دانه ی به، به طور سنتی در درمان سرگیجه، زخم های دهان، اسهال، استفراغ، سرفه و بی خوابی استفاده می شود. 

Aslam, M., & Sial, A.A. (2014).Effect of Hydroalcoholic Extract of Cydonia oblonga Miller (Quince) on Sexual Behaviour of Wistar Rats. Advances in Pharmacological Sciences, 2014, 6 pages. retrieved from http://www.hindawi.com/journals/aps/2014/282698/

Al-Snafi, A.E. (2016). The medical importance of Cydonia oblonga- A review. IOSR Journal Of Pharmacy, 6(6), 87-99. retrieved from https://www.researchgate.net/publication/313742880_The_medical_importance_of_Cydonia_oblonga-A_review

Abliz, A., Aji, Q., Abdusalam, E., Sun, X.,Abdurahman, A., Zhou, W., … Umar, A. (2014). Effect of Cydonia oblonga Mill. Leaf Extract on Serum Lipids and Liver Function in a Rat Model of Hyperlipidaemia. Journal of Ethnopharmacology, 151(2), 970-974. Abstract retrieved from http://europepmc.org/abstract/med/24342780

Al-Snafi, A.E. (2016). A Review of Medicinal Plants with Broncho-Dilatory Effect-Part 1. Scholars Academic Journal of Pharmacy, 5(7), 297-304. retrieved from http://saspublisher.com/wp-content/uploads/2016/08/SAJP-57297-304.pdf

Carvalho, M., Silva, B.M., Silva, R., Valentão, P., Andrade, P.B., & Bastos, M.L. (2010). First Report on Cydonia oblonga Miller Anticancer Potential: Differential Antiproliferative Effect against Human Kidney and Colon Cancer Cells. Journal of Agricultural and Food Chemistry, 58(6), 3366-3370. Abstract retrieved from https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/20192210

Find a Vitamin or Supplement,QUINCE. webMD . retrieved from http://www.webmd.com/vitamins-supplements/ingredientmono-384-

Hamauzu, Y. (2011).  Peptic Ulcer Disease: Anti-Ulcerative Potential of Some Fruits and the Extracts. Chai, J (Ed.). (pp. 400-418). ISBN: 978-953-307-976-9, InTech, retrieved from http://www.intechopen.com/books/peptic-ulcer-disease/anti-ulcerative-potential-of-some-fruits-and-the-extracts

Mirmohammadlua, M., Hosseini, S.H., Kamalinejadc, M., Esmaeili Gavganid, M., Noubarania, M., & Eskandari, M.R. (2015). Hypolipidemic, Hepatoprotective and Renoprotective Effects of Cydonia Oblonga Mill. Fruit in Streptozotocin-Induced Diabetic Rats. Iranian Journal of Pharmaceutical Research, 14(4), 1207-1214. retrieved from http://ijpr.sbmu.ac.ir/article_1747_52cca3f928589c4df90de12b97427986.pdf

Minaiyan, M., Ghannadi , A., Etemad, M., & Mahzouni, P. (2012). A Study of the Effects of Cydonia oblonga Miller (Quince) on TNBS-Induced Ulcerative Colitis in Rats. Research in Pharmaceutical Sciences, 7(2), 103-110. retrieved from http://rps.mui.ac.ir/index.php/jrps/article/view/276


http://teberooz.ir

 (2013,  December 12). Quince – Real Natural Remedy. Healthy Food House.
retrieved from http://www.healthyfoodhouse.com/quince-real-natural-remedy/

Mirmohammadlu, M., Hosseini, S.H., Kamalinejad, M., Esmaeili Gavgani, M., Noubarani, M., &  Eskandari, M.R. (2015). Hypolipidemic, Hepatoprotective and Renoprotective Effects of Cydonia Oblonga Mill. Fruit in Streptozotocin-Induced Diabetic Rats. Iranian Journal of Pharmaceutical Research, 14(4), 1207–1214. retrieved from http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC4673949/

Minaiyan, M., Ghannadi, A., Etemad, M., & Mahzoun, P. (2012). A Study of the Effects of Cydonia oblonga Miller (Quince) on TNBS-Induced Ulcerative Colitis in Rats. Research in Pharmaceutical Sciences, 7(2), 103-110. Retrieved from http://www.sid.ir/en/VEWSSID/J_pdf/132020120206.pdf

The history of quince. VALLISER. Retrieved from  http://www.valliser.com/en/quince-history.html

The Story of the Quince. Retrieved from https://prospectbooks.co.uk/wp-content/uploads/2014/09/Quinces_extract.pdf

Umar,  A., Iskandar, G., Aikemu,  A., Yiming, W., Zhou, W., Berké, B., Begaud, B., & Moore, N. (2015). Effects of Cydonia oblonga Miller Leaf and Fruit Flavonoids on Blood Lipids and Anti-Oxydant Potential in Hyperlipidemia Rats. Journal of Ethnopharmacology, 169, 239-243. Abstract retrieved from http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/25934516

Varinder. (2017, Apr 19). Quince White Background Images. All White Background. retrieved from http://www.allwhitebackground.com/quince.html

Zhou, W., Abdusalam, E., Abliz, P., Reyim, N., Tian, Sh., Aji, Q., …Umar, A. (2014). Effect of Cydonia oblonga Mill. Fruit and Leaf Extracts on Blood Pressure and Blood Rheology in Renal Hypertensive Rats. Journal of Ethnopharmacology, 152(3), 464-469. Abstract retrieved from http://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0378874114000646

چای ترش

نام تجاری گیاه:

Roselle ، Hibiscus، Sour tea

نام علمی گیاه:

Hibiscus sabdariffa L.    

تاریخچه:

هیبیسکوس یا چای ترش که به آن چای سرخ یا چای مکّی هم می گویند، بومی هندوستان تا مالزی است و سال ها پیش به آفریقا برده شد. این گیاه در قرن هفدهم، در برزیل، و قبل از سال 1804 در گواتمالا برای مصارف غذایی کشت می شد. در اوایل دهه 1890، دکتر وبر، آن را در فلوریدا کشت کرد ولی به دلیل یخبندان شدید همه گیاهان از بین رفتند. چای ترش تا پس از جنگ جهانی دوم، در جنوب و مرکز فلوریدا در باغ های خانگی کشت می شد. در سال 1962، چای ترش در مصر بیشتر به دلیل مصارف دارویی کشت می شد تا غذایی. در سال 1971، گل های این گیاه در سنگال، تولید و خشک می شدند و از آنجا به میزان 10 تا 25 تن در سال به اروپا حمل می شدند. امروزه این گیاه به میزان وسیعی در نواحی گرمسیری و نیمه گرمسیری توزیع شده است و گل آن برای تهیه ی مربا، نوشیدنی و چای، در مصر، ایران، تایلند و کشورهای غربی کاربرد فراوان دارد.

  ادامه مطلب “چای ترش”

بهارنارنج

نام تجاری گیاه

Bitter Orange

نام علمی گیاه:

Citrus × aurantium L. 

تاریخچه:

نارنج (Bitter Orange) که با نام های دیگری همچون پرتقال سویل (Seville Orange)، پرتقال ترش (Sour Orange)، پرتقال بیگاردا (Bigarade Orange) و پرتقال مارمالاد (Marmalade Orange) شناخته می شود، به درخت مرکباتی با نام علمی (Citrus × aurantium) و میوه آن اشاره دارد.(1)  این درخت متعلق به راسته شمعدانی (Geraniales) و خانواده مرکبات (Rutaceae) است.(2) درخت نارنج بومی آفریقای شرقی و مناطق استوایی آسیا است. امروزه این درخت در سراسر منطقه‌ی مدیترانه و مناطقی از کشور امریکا پرورش داده می شود. (3) باغ های نارنج در امتداد ساحل دریای مدیترانه به ویژه در اسپانیا یافت می شوند.(4) تصور می شود که حدود سال 1200 توسط تاجران عرب وارد اروپا شده و در طول قرن هفدهم توسط گیاه شناسان ایتالیایی، اسپانیایی و فرانسوی مورد استفاده گسترده قرارگرفت. کاربرد و مصرف این گیاه به دوران باستان بازمی‌گردد؛ یونانیان باستان از آن به عنوان ضدعفونی‌کننده در آروماتراپی (رایحه درمانی) و به عنوان یک آرامبخش در گیاه درمانی استفاده می‌کردند.(5)

 

ادامه مطلب “بهارنارنج”

جنسینگ

نام تجاری گیاه:

 Canadian Ginseng, American ginseng

 نام علمی گیاه:

Panax quinquefolius.L

تاریخچه:

جنسینگ یک گیاه کم رشد، سایه دوست و چند ساله، متعلق به خانواده  Araliaceae  است. واژه ی انگلیسی جنسینگ را از اصطلاح  چینی«رِن شِن» گرفته اند. رِن به معنای «شخص» و شِن به معنای «ریشه ی گیاه» است. این نام، اشاره به ریشه ی چنگالی شکل جینسنگ است که به پای انسان شباهت دارد. در کتاب های طب سنتی ریشه ی گیاه جنسینگ را به عربی، “جنسه” و “جنسا”می نامند. نام Panax هم از کلمه ای یونانی به معنای «درمان گر» گرفته شده است. نظارت بر مزارع جنسینگِ چین و کُره در قرن شانزدهم میلادی آغاز شد. در دهه ی آغازین قرن بیستم، چون محصولی که از مزارع طبیعی به دست می آمد جوابگوی تقاضای مردم برای این گیاه نبود، کُره، کشت تجاری آن را آغاز کرد که تا امروز ادامه داشته است. در سال 2010، تجارت جهانی جنسینگ در حدود 80 هزار تن بود که تمام این حجم در چهار کشور تولید می شد: چین، کره ی جنوبی، کانادا و ایالات متحده آمریکا. شکل انسان مانندِ ریشه ی جنسینگ باعث شد گروهی از گیاه شناسان قدیمی اروپا معتقد باشند که ریشه ی این گیاه می تواند بخش های مختلفی از بدن انسان را تقویت کند. سال ها، ریشه ی این گیاه برای درمان ضعف، تصلب شریان ها، اختلالات خونی، خون ریزی، کولیت، سرطان و کاهشِ آثار بیماری های ناشی از افزایش سن به کار می رفت.

ادامه مطلب “جنسینگ”

گل محمدی

نام تجاری گیاه:

  Damask-Rose

نام علمی گیاه:                                        

.Rosa × damascena Mill

 تاریخچه:

براساس مدارک موجود، گل محمدی گیاهی بسیار قدیمی است. فسیل های این گل، با قدمت 30 میلیون سال در آمریکا یافت شده است اما زادگاه و نخستین رویشگاه آن خاورمیانه و ایران است. در آغاز سده ی هفدهم میلادی، گل سرخِ ایران به هندوستان،‌ شمال آفریقا، ترکیه و سپس بلغارستان برده شد و کاشت آن گسترش یافت. ایران از قدیمی ترین تولیدکنندگان گل محمدی است. پیشینه ی تولید این گل در ایران، به بیش از 2500 سال پیش می‌رسد. گفته می شود تقطیر گل سرخ نخستین بار در ایران و اواخر قرن هفتم پس از میلاد مسیح انجام شد. روش تقطیرِ گل، بعدها در قرن چهاردهم میلادی، به امپراطوری عثمانی هم منتقل شد. ایران تا قرن شانزدهم میلادی، تولیدکنندۀ اصلی اسانس این گیاه بود و آن را به سراسر دنیا صادر می کرد. اعراب مسلمان در سده ی 10میلادی، هنر گلاب‌گیری را از ایران به اروپا بردند. نخستین کشور اروپایی که این هنر را به خدمت گرفت کشور اسپانیا بود.

ادامه مطلب “گل محمدی”

رزماری

 

نام تجاری گیاه:

 Rosemary

نام علمی گیاه:   

        Rosmarinus officinalis L.

تاریخچه:

رزماری یا اکلیل کوهی گیاهی چندساله و معطر است که برگ‌هایی سوزنی ‌شکل و همیشه ‌سبز دارد. گل‌های آن به رنگ سفید، صورتی، بنفش یا آبی هستند. قسمت مورد استفاده ی این گیاه برگ و سرشاخه های گل دار آن است. با اینکه رزماری بومی نواحی مدیترانه ای است، هم اکنون، در اکثر مناطق معتدل اروپا و آمریکا می روید. رزماری صدها سال است که به عنوان ادویه و دارو مصرف می شود. بخشی از محبوبیت این گیاه، که آن را «گیاه یادبود» هم می نامند، به دلیل این باور رایج است که رزماری حافظه را تحریک و تقویت می کند. در یونان قدیم، دانش آموزان هنگام درس خواندن، شاخه های کوچک رزماری را لابه لای موهایشان می گذاشتند. در انگلستان هم  توانایی رزماری برای تقویت حافظه، این گیاه را به نماد سلامتی تبدیل کرد. رزماری در قرن شانزدهم و هفدهم، برای کمک به هضم، بسیار استفاده می شد و روغن آن نخستین بار، در قرن چهاردهم استخراج شد. امروزه این گیاه در سراسر جهان مصارف خوراکی و دارویی فراوانی دارد.

ادامه مطلب “رزماری”

آلوورا

 نام تجاری گیاه: 

Aloe Vera                                            

نام علمی گیاه:

.Aloe vera L                                                         

تاریخچه:

اولین یافته های تاریخی مربوط به گیاه آلوئه به 2100 سال پیش از میلاد مسیح بازمی‌گردد، که در مجموعه‌ای از لوح‌های گِلی سومری ذکر شده است. در سال 1552 پیش از میلاد مسیح از آن به عنوان ملیّن در پاپیروس ابرز مصری یاد شده است. علاوه بر مصریان، رومیان، یونانیان، عرب ها و هندی ها نیز خواص درمانی این گیاه را تشخیص دادند. در سال 1920 آلوئه ورا برای اولین بار به منظور توزیع دارویی کشت شد. استفاده تجاری از ژل آلوئه از دهه 50 آغاز شد و در دهه 60 یک داروساز به نام دکتر کواتز در دالاس (تگزاس ، ایالات متحده) موفق به استخراج ژل آلوئه ورا ضمن حفظ خواص درمانی آن شد. این گیاه در طیف وسیعی از اقلیم‌ها از جمله مناطق معتدل و نیمه گرمسیری رشد می کند؛ اگرچه بومی قسمت های شرقی و جنوبی آفریقا است و سپس در آفریقای شمالی و کشورهای مدیترانه معرفی شده است. (1)

خصوصیات محصول

1- تسریع کاهش وزن

براساس نتایج تحقیقی که در ژورنال Nutrition منتشر شد، مصرف کمپلکس ژل آلوورا میزان وزن و چربی را در افراد چاق مبتلا به پیش دیابت کاهش داد.(2) همچنین در ژورنال Obesity Research and clinical Practice نتایج آزمایشی منتشر شد که نشان داد فیتواسترول‌های آلوورا تجمع چربی احشایی را در رت‌های چاق دیابتی کاهش داد و می‌تواند برای بهبود چربی خون بالا (هیپرلیپیدمی) و قند خون بالا (هیپرگلیسمی) مفید باشند. (3)

2- ترمیم و جلوگیری از پیری پوست

آلوورا با افزایش بیان ژن پروکلاژن نوع 1(پروتئین کلاژن که باعث حفظ ساختار بافت‌ها می‌گردد، از پروکلاژن ساخته می شود) چروک‌های پوست و حالت کشسانی آن را در انسان بهبود می‌بخشد. (4)

همچنین، گزارش شده است که ژل آلوورا اثر حفاظتی در برابر آسیب امواج به پوست دارد. نقش دقیق آلوورا  شناخته نشده، اما پس از مصرف ژل آلوورا آنتی اکسیدان پروتئینی به نام متالوتیونین در پوست تولید می‌شود که باعث حبس رادیکال‌های هیدروکسیل و جلوگیری از تخریب آنزیم سوپراکسید دیسموتاز و گلوتاتیون پراکسیداز در پوست می شود. (5)

اثر این گیاه بر درمان زخم به ترکیب مانوز-6- فسفات نسبت داده می شود. همچنین آلوورا با افزایش سطوح هیالورونیک اسید و درماتان سولفات، که سنتز کلاژن و فعالیت فیبروبلاست را تحریک می‌کنند، باعث بهبود زخم می‌شود. (4)

 3- تنظیم کلسترول خون

نتایج مطالعه‌ای که در سال 2010 به منظور بررسی اثر عصاره ژل آلوورا بر پروفایل چربی در رت‌های ویستار انجام شد و در ژورنال Nigerian Journal of Physiological Sciences به چاپ رسید، نشان داد رت‌هایی که ژل آلوورا را دریافت کرده بودند، کاهش معنی‌داری در مقدار کلسترول کل، تری‌گلیسریدها و نسبت کلسترول- کلسترول بد (LDL) پلاسما نشان دادند. همچنین نسبت کلسترول- کلسترول خوب (HDL) در این موش‌ها افزایش یافت. (6) در پژوهش دیگری که نتایج آن در ژورنال Clinical and Experimental Pharmacology and Physiology انتشار یافت، مشاهده شد که در رت‌های دیابتی شده با استرپتوزوتوسین، مصرف خوراکی عصاره ژل آلوورا با دوز روزانه 300 میلی گرم بر کیلوگرم وزن بدن به مدت 21 روز، به طور قابل توجهی میزان قند خون در حالت ناشتا و کلسترول، تری گلیسریدها، اسیدهای چرب آزاد و فسفولیپیدهای پلاسما و بافت‌ها (کبد و کلیه) کاهش یافتند. (7)

4- افزایش نشاط و انرژی

آلوورا باعث بهبود گردش خون و اکسیژن رسانی بهتر به سلول‌ها، ایجاد شادابی و برطرف شدن خستگی‌ها می‌شود، سطح انرژی را بالا می‌برد و حس خوبی به فرد می‌دهد. (8،9) آب آلوورا یک آنتی اکسیدان قوی است که آسیب سلولی در زمان استرس را کاهش می‌دهد و تغییرات بیوشیمیایی و فیزیولوژیکی بدن را در این حالت به حداقل می‌رساند. (10)

5- تنظیم قند خون

آلوورا از زمان های قدیم در بسیاری از نقاط دنیا از جمله آمریکای لاتین برای درمان دیابت شیرین (DM) استفاده می شد. گزارش شده است که استفاده ی بلند مدت از ژل آلوورا سبب تعدیل مقدار قند خون در افراد ۳۵ تا ۶۵ ساله می‌شود. (11) هر چند مطالعات نتایج امیدبخشی درباره‌ی استفاده از آلوورا برای کاهش قند خون حاصل کرده‎اند، نیاز است که این اثر با انجام آزمایش‌های دوسوکور و تصادفیِ بیشتر، تأیید شود. فیتواسترول‌ها و سایر عناصر کم مقدار موجود در آلوورا در کاهش قند خون بر اثر مصرف ژل این گیاه نقش دارند. در مدل‌های جانوری هم دیده شد که آلوورا سبب کاهش مقاومت به انسولین می‌شود. (12)

6- بهبود عملکرد دستگاه گوارش

آلوورا برای درمان اختلالات معده و روده بسیار استفاده می شده است ولی درباره ی اثر آن مدارک متناقضی وجود دارد. در تحقیقی که اخیرا برای بررسی اثر آلوورا در درمان کولیت زخمی انجام شد نتایجی امیدبخش، هرچند غیرقطعی، به دست آمد. محققان پیشنهاد دادند آزمایش های کنترل شده ی بیشتر و وسیع تری در این زمینه انجام شود. (11)

در آزمایشی که روی رت‌ها انجام شد، آلوورا اثری مشابه داروی امپرازول در بهبود زخم معده داشت. عصاره‌ی آلوورا از ترشح اسید در معده جلوگیری می‌کند که می‌تواند به سبب حضور لکتین‌ها در این گیاه باشد. استعمال آلوورا با افزایش مقاومت موکوس باعث کاهش میزان زخم می‌شود. (13)

7- افزایش قدرت باروری

اثر عصاره ی هیدروالکلی گیاه آلوورا بر میزان هورمون های جنسی موش های صحرایی بررسی شد و نتایج نشان داد که این عصاره سبب افزایش غلظت سرمی هورمون استروژن شد. بنابر نتایج این مطالعه، عصاره‌ی آلوورا با دارا بودن ترکیبات فیتواستروژنی از جمله بتاسیتوسترول، خاصیت استروژن‌زایی دارد و می‌تواند بر میزان هورمون استروژن بیفزاید. (14)

در پژوهش دیگری تزریق عصاره‌ی آلوورا به موش‌های سوری سبب افزایش اسپرماتوسیت‌های اولیه، میانگین وزن بیضه و هورمون تستوسترون در این حیوانات شد. محققان این اثر آلوورا را وجود عوامل آنتی آپوپتوز در عصاره‌ی این گیاه می‌دانند که سبب افزایش تعداد اسپرم می‌شود. همچنین با توجه به اینکه فلاونوئیدها و ویتامین‌های A، C و E آلوورا، قادر به کاهش تولید رادیکال‌های آزاد اکسیژن هستند، از روند تولید اسپرم و سلامت آن‌ها در برابر استرس اکسیداتیو محافظت می‌کنند. (15)

8- ضد سرطان

محققان با بررسی اثر آلوورا بر سرطان سینه در موش‌های آزمایشگاهی مشاهده کردند که این گیاه میزان COX-2 و NMP-9 (پروتئین‌های وابسته به سیستم سیکلواکسیژناز) را کاهش داد. افزایش این دو ترکیب از علایم تشخیصی اولیه در سرطان سینه هستند. براساس نظر محققان احتمالا آلوورا می‌تواند مسیر سیکلواکسیژناز-2 (مسیر تولید عوامل التهابی در بدن) را مهار کند. (16)

ژل و شیره (شیرابه) دو ماده ی اصلی هستند که این گیاه تولید می‌کند. به طور کلی آلوورا حاوی انواع ویتامین ها، آنزیم ها، موادمعدنی، قندها، لیگنین، ساپونین‌ها، سالیسیلیک اسیدها و آمینو اسیدها است. آنتراکوئینون‌های آلوئین و اِمودین، ملیّن و ضد میکروب هستند. گلوکومانان و آسمانان ترکیبات اصلی ژل هستند. (17)

  • براساس برخی داستان ها، اسکندرکبیر با توصیه ی ارسطو، جزیره ی سوکوترا را برای در امان نگه داشتن منابع آلوورا فتح کرد تا از این گیاه برای درمان زخم سربازانش استفاده کند. (18)
  • مصری ها آلوورا را «گیاه ابدیت» می نامیدند و از آن برای درمان عفونت و بیماری های پوستی استفاده می کردند.
  • در امپراطوری هند، چین، یونان و روم، آلوورا برای درمان زخم، گزیدگی، سوختگی، عفونت، التهاب و تورم استفاده می شد.
  • بر اساس علم آیورودا، آلوورا دارای چهار طعم شیرین، ترش، تلخ و گس است. (19)

0/05 گرم پودر آلوئه در شب دوز واحد توصیه شده است. (20)

 

مصرف دوزهای خوراکی زیر در تحقیقات علمی مورد مطالعه قرار گرفته‌اند:

یبوست: مصرف 200-100 میلی گرم آلوئه یا 50 میلی گرم عصاره آلوئه در شب مورد استفاده قرار گرفته است.

دیابت: مؤثرترین دوز و شکل مصرف آلوئه برای دیابت نامشخص است. دوزها و شکل‎های مصرف گوناگونی از آلوئه به مدت 14-4 هفته به شکل پودر، عصاره و آبمیوه استفاده شده است. مقادیر استفاده پودر از 100 تا1000 میلی گرم روزانه و آبمیوه  از 15 تا 150 میلی لیتر روزانه هستند.   

فیبروز زیر مخاطی دهان (بیماری دهان):  آبمیوه خالص آلوورا 30 میلی لیتر 2 مرتبه در روز همراه با استعمال ژل آلوورا خالص بر روی ضایعه 3 بار در روز به مدت 3 ماه استفاده شده است.

برای کاهش وزن: محصول خاص ژل آلوورا حاوی 147 میلی گرم آلوئه 2 بار در روز به مدت 8 هفته استفاده شده است. (21)

هنگام شب پیش از خواب برای رفع یبوست و در طول روز برای کاهش وزن مصرف شود. (21)

بارداری و شیردهی: گزارشی وجود دارد که آلوئه با سقط جنین مرتبط است. همچنین می‌تواند عامل خطری برای نقص مادرزادی باشد. در صورتی که باردار یا شیرده هستید، از مصرف خوراکی آلوئه پرهیز کنید.

 

کودکان: کاربرد مناسب ژل آلوئه بر روی پوست احتمالا ایمن است. مصرف شیره و عصاره کل برگ به صورت خوراکی توسط کودکان احتمالا ناایمن است. کودکان زیر 12 سال ممکن است درد و کرامپ‌های شکمی و اسهال داشته باشند.    

– دیابت: به نظر برخی محققین آلوئه می‌تواند قند خون را پایین بیاورد. اگر شما آلوئه را به صورت خوراکی مصرف میکنید و دیابت دارید، سطوح قند خونتان را در فواصل کم کنترل کنید.

بیماری‌های روده‌ای مانند بیماری کرون، کولیت های زخمی یا انسداد و گرفتگی روده‌: اگر هر یک از این شرایط را دارید، شیره آلوئه را استفاده نکنید. شیره آلوئه تحریک‌کننده روده است. به یاد داشته باشید که محصولات تهیه شده از برگ‌های آلوئه حاوی مقداری شیره آلوئه است.

همورویید: اگر همورویید دارید، شیره آلوئه را مصرف نکنید چراکه می‌تواند وضعیتتان را بدتر کند. به یاد داشته باشید که محصولات تهیه شده از برگ‌های آلوئه حاوی مقداری شیره آلوئه خواهد بود.

مشکلات کلیوی: دوز بالا از شیره آلوئه با نارسایی کلیوی و سایر مشکلات جدی مرتبط شده است.

جراحی: آلوئه ممکن است بر سطوح قند خون اثر بگذارد و می‌تواند با کنترل قند خون در طول جراحی و بعد از آن تداخل ایجاد کند. حداقل 2 هفته قبل از جراحی مصرف آلوئه را متوقف کنید.  (21)

  • استفاده طولانی مدت از آلوورا سبب پیگمانتاسیون مخاط روده می‌شود که البته با قطع مصرف، این عارضه نیز برطرف می‌گردد. استفاده طولانی مدت همچنین باعث آلبومینوری (از دست رفتن آلبومین بدن) و هماتوری (خون ادراری) می‌شود.
  • بروز حساسیت شدید پوستی به دنبال استفاده طولانی مدت خوراکی و استعمال خارجی گزارش شده است.
  • از دست دادن الکترولیت‌ها، به طور خاص پتاسیم، نیز از نتایج دیگر استفاده طولانی مدت از این گیاه است.
  • استفاده بلند مدت از این گیاه سبب کاهش «پپتید وازواکتیو روده‌ای» و هورمون سوماتواستاتین می‌شود که می‌تواند به بافت عصبی روده آسیب برسانند. (20)

 

 * هر فرد ممکن است نسبت به گیاهان و ادویه‌های خاصی حساسیت داشته باشد که این حساسیت باید در درجه اول توسط خود فرد و در درجه دوم توسط پزشک تشخیص داده شود. البته این واکنش‌های آلرژیک عوارض جانبی مزمن یا حاد ایجاد نمی‌کنند و بعد از شناسایی گیاه حساسیت‌زا و قطع مصرف آن‌، عوارض ناشی از آلرژی برطرف خواهد شد.

هیچ شرکت یا هیچ محصولی نمی‌تواند از واکنش‌های آلرژیک بدن‌های مختلف از پیش آگاهی داشته باشد. ناسازگاری بدن با یک یا چند گیاه خاص هر چند به ندرت پیش می‌آید اما به هر حال ممکن است مصرف­ کنندگانی با آن مواجه شوند.

 

داروهای گلیکوزیدهای قلبی و ضد آریتمی: مصرف مزمن آلوئه می‌تواند منجر به از دست رفتن پتاسیم شود که باعث افزایش عملکرد گلیکوزیدهای قلبی و داروهای ضدآریتمی می‌شود.

دیورتیک‌های تیازیدی، دیورتیک‌های لوپ، لیکوریک و کورتیکواستروئیدها: در صورت مصرف آلوئه همراه با این عوامل امکان کمبود پتاسیم افزایش می‌یابد. (20)

همچنین مصرف خوراکی داروهای زیر با آلوئه تداخل ایجاد می‎کند:  دیگوکسین (لانوکسین)، داروهای ضد دیابت (گلیمپراید، گلیبوراید، انسولین، پیوگلیتازون، رزیگلیتازون، کلرپروپامید، گلی پیزاید، تولبوتامید)، سووفلوران (اولتان)، ملین‌های تحریک‌کننده (بیزاکودیل مانند کورکتول و دلکولاکس، کاسکارا، روغن کرچک و سنا)، وارفارین (کومادین)، داروهای ادرارآور (کلروتیازید، کلرتالیدون، هیدروکلروتیازید). (21)

در طب سنتی اروپا، این دارو به دلیل  تأثیرگذاری‌اش بر هضم، مورد استفاده قرار می گیرد که البته این کاربرد هنوز تایید نشده است. در طب چینی، متداول ترین کاربرد آلوورا برای درمان بیماری های قارچی است. کاربردهای آلوورا در طب هندی شامل تومورهای شکمی، یبوست، کولیک، بیماری های پوست، آمنوره (نوعی اختلال قاعدگی)، انگل و عفونت ها است. (20)

1I. Sanchez-Machado, D., Lopez-Cervantes, J., Sendon, R., & Sanches-Silva, A. (2017). Aloe Vera: Ancient Knowledge with New Frontiers. Trends in Food Science & Technology, 61, 94102. Retrieved from https://www.sciencedirect.com/science/article/abs/pii/S0924224416303077


2Choi, H. C., Kim, S. J., Son, K. Y., Oh, B. J., & Cho, B. L. (2013). Metabolic Effects of Aloe Vera Gel Complex in Obese Prediabetes and Early Non-Treated Diabetic Patients: Randomized Controlled Trial. Nutrition29(9), 1110-1114. Retrieved from https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/23735317

 

3Misawa, E., Tanaka, M., Nomaguchi, K., Yamada, M., Toida, T., Takase, M., …  Kawada, T. (2008). Administration of Phytosterols Isolated From Aloe Vera Gel Reduce Visceral Fat Mass and Improve Hyperglycemia in Zucker Diabetic Fatty (ZDF) Rats. Obesity research & clinical practice2(4), 239-245.  Retrieved from  

http://www.obesityresearchclinicalpractice.com/article/S1871-403X(08)00053-7/fulltext

 

4Cho, S., Lee, S., Lee, M-J., Lee, D.H., Won, Ch-H., Kim, S.M., & Chung, J.H. (2009). Dietary Aloe Vera Supplementation Improves Facial Wrinkles and Elasticity and It Increases the Type I Procollagen Gene Expression in Human Skin in vivo. Annals of Dermatology, 21(1), 6-11. Retrieved from https://synapse.koreamed.org/DOIx.php?id=10.5021/ad.2009.21.1.6

 

5Surjushe, A., Vasani, R., & Saple, D. G. (2008). Aloe Vera: A Short Review. Indian journal of  dermatology, 53(4), 163. Retrieved from 

https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC2763764

  6Iji, O. T., Oyagbemi, A. A., & Azeez, O. I. (2010). Assessment of Chronic Administration of Aloe Vera Gel on Haematology, Plasma Biochemistry, Lipid Profiles and Erythrocyte Osmotic Resistance in Wistar Rats. Nigerian Journal of Physiological Sciences, 25(2), 107-113. Retrieved from http://www.bioline.org.br/pdf?np10019

 

7Rajasekaran, S., Ravi, K., Sivagnanam, K., & Subramanian, S. (2006). Beneficial Effects of Aloe Vera Leaf Gel Extract on Lipid Profile Status in Rats with Streptozotocin Diabetes. Clinical and Experimental Pharmacology and Physiology, 33(3), 232-237. Retrieved from http://www.desertharvest.com/physicians/documents/Cardiac4.pdf

 

8Qadir, M.I. (2009). Medicinal and Cosmetological Importance of Aloe Vera. International Journal of Natural Therapy, 2, 21-26. Retrieved from https://www.researchgate.net/publication/233818204_Medicinal_and_cosmetological_importance_of_Aloe_vera

 

9Rajeswari, R., Umadevi, M., Sharmila Rahale, C., Pushpa, R., Selvavenkadesh, S., Sampath Kumar, K. P., & Bhowmik, D. (2012). Aloe Vera: The Miracle Plant Its Medicinal and Traditional Uses In India. Journal of Pharmacognosy and Phytochemistry, 1(4), 118-124. Retrieved from http://www.phytojournal.com/vol1Issue4/Issue_nov_2012/17.1.pdf

 

10Sahu, P. K., Giri, D. D., Singh, R., Pandey, P., Gupta, S., Shrivastava, A. K., … Pandey, K. D. (2013). Therapeutic and Medicinal Uses of Aloe Vera: A Review. Pharmacology & Pharmacy, 4(08), 599. Retrieved from https://file.scirp.org/pdf/PP_2013110815081192.pdf

 

11Foster, M., Hunter, D., & Samman, S. (2011). Herbal Medicine: Biomolecular and Clinical Aspects: Evaluation of the Nutritional and Metabolic Effects of Aloe vera. Benzie, I.F.F., & Wachtel-Galor, S (Eds.). Boca Raton (FL): CRC Press/Taylor & Francis. Retrieved from https://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK92765

 

12Fallah Huseini, H., Kianbakht, S., Hajiaghaee, R., Afkhami-Ardekani, M., Bonakdaran, A., & Hashem Dabaghian, F. (2012). Aloe vera Leaf Gel in Treatment of Advanced Type 2 Diabetes Mellitus Needing Insulin Therapy: A Randomized Double-Blind Placebo-Controlled Clinical Trial. Journal of Medicinal Plants, 11(43), 19-27. Retrieved from  http://www.sid.ir/en/vewssid/j_pdf/82220124303.pdf

 

13Krishna Borra, S., Krishna Lagisetty, R., & Reddy Mallela, G. (2011). Anti-Ulcer Effect of Aloe vera in Non-Steroidal Antiinflammatory Drug Induced Peptic Ulcers in Rats. African Journal of Pharmacy and Pharmacology, 5(16), 1867-1871. Retrieved from https://academicjournals.org/article/article1380814032_Borra%20et%20al.pdf

 

14Poorfarid, M., Karimi Jashni, H., & Houshmand, F. (2013). The Effects of Aloe Vera sap on Progesterone, Estrogen and Gonadotropin in Female Rats. Journal of Jahrom University of Medical Sciences, 10(4), 7-12. Retrieved from http://fa.journals.sid.ir/ViewPaper.aspx?ID=216122

 

15Modaresi, M., Khodaii, H., & Khodadadi, A. (2013). Effect of Aloe Vera Extract on Spermatogenesis and Reproductive Hormones in Mice. Journal of Animal Biology, 6(1), 69-76. Abstract Retrieved From http://fa.journals.sid.ir/ViewPaper.aspx?ID=219445

 

16Barari, A., Mojhde, M., Farzanegi, P., & Ghasemi, M. (2016). Effect of Six Weeks of Endurance Training and Aloe Vera on COX-2 and MMP-9 Levels in Mice with Breast Cancer. Journal of Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, 24(1), 65-73. Retrieved from http://fa.journals.sid.ir/ViewPaper.aspx?ID=272693

 

17Surjushe, A., Vasani, R., & Saple, D. G. (2008). Aloe Vera: A Short Review. Indian journal of dermatology53(4), 163. Retrieved from  https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC2763764/

 

18Baldwin, G. ALOE VERA. DR. CHRISTOPHERʼS, Herbal Lagacy. Retrieved from http://www.herballegacy.com/Baldwin_History.html

 

19Pasarić, S. Aloe Vera – the legendary herb of immortality. Alternative Healing. Retrievedb from http://alternativa-za-vas.com/en/index.php/clanak/article/a-brief-history-of-aloe-vera

 

20PDR for herbal medicines. (2000). 2nd ed. Montvale, NJ: Medical Economics Company

 

21Find a Vitamin or Supplement, ALOE. WebMD. Retrieved from http://www.webmd.com/vitamins-supplements/ingredientmono-607-aloe.aspx?activeingredientid=607

هشتگ :

زیتون

نام تجاری گیاه:

Olive

نام علمی گیاه:

Olea europaea L.

تاریخچه:

زیتون از قدیمی ترین گیاهانی است که می شناسیم. درخت زیتون شش تا هفت هزار سال قدمت دارد و منشاء آن یونان است. در قدیم افزون بر خوردن زیتون، از درختش پناهگاه می ساختند و برای تهیه ی سوخت و دارو از آن استفاده می کردند. درخت زیتون سمبل هوش و صلح است و در انجیل، افسانه های یونانی و هنر مصری از آن نام برده اند.

ادامه مطلب “زیتون”

گزنه

نام تجاری گیاه:

Stinging Nettle

نام علمی گیاه           :

   Urtica dioica L.

 تاریخچه:

بسیاری از مردم گزنه را گیاهی آزار دهنده می دانند هر چند این گیاه از زمان های قدیم برای تهیه ی غذا، پوشاک و دارو استفاده می شد. نام علمی گزنه از کلمه ی لاتین به معنی «من می سوزانم» گرفته شده که به ویژگی گزندگی برگ های این گیاه اشاره دارد. نام انگلیسی آن از زبان آنگلوساکسون و از کلمه ی Noedl یا سوزن مشتق شده است. در اثر تماس بدن با کرک‌ های گزنده ی این گیاه محتویات سوزآور این کرک ها،که اسید فرمیک است، وارد پوست بدن شده و ایجاد سوزش می کند. گزنه در بیشتر نواحی مرطوب کشور خصوصاً در مناطق شمال، غربی و مرکزی ایران می روید

. ادامه مطلب “گزنه”

Add to cart